
Βιέννη, η έφοδος των φτερωτών ουσάρων
Στις 12 Σεπτεμβρίου 1683, ένας Πολωνός βασιλιάς εξαπολύει τους καβαλάρηδες του από την κορυφή ενός λόφου. Το βράδυ, η πολιορκία της Βιέννης λύεται και η οθωμανική προέλαση στην Ευρώπη συντρίβεται.
Χιλιετής Ευρώπη
Επεισόδιο 04 · Υπερασπίζομαι
Ημερομηνία
12 Σεπτεμβρίου 1683
Πολιορκία από τις 14 Ιουλίου
Τόπος
Βιέννη, λόφος Κάλενμπεργκ
Τόπος φύλαξης
musées du Vatican
Έργο
Jan Matejko, 1883
Η ιστορία πίσω από τον πίνακα
Τον Ιούλιο του 1683, ο οθωμανικός στρατός πολιορκεί τη Βιέννη, πρωτεύουσα των Αψβούργων.
Στις 12 Σεπτεμβρίου, ένας στρατός βοηθείας με επικεφαλής τον βασιλιά της Πολωνίας Ιωάννη Γ΄ Σομπιέσκι επιτίθεται από τους λόφους. Το ιππικό του ανατρέπει το οθωμανικό στρατόπεδο.
Η Βιέννη σώζεται. Οι Οθωμανοί δεν θα φτάσουν ποτέ ξανά τόσο μακριά στην Ευρώπη.
Ο μεγάλος βεζίρης μπροστά στη Βιέννη
Την άνοιξη του 1683, ο μεγάλος βεζίρης Καρά Μουσταφά αναχωρεί από την Αδριανούπολη επικεφαλής ενός από τους μεγαλύτερους στρατούς της εποχής του. Ένα μέρος της Ουγγαρίας είναι ήδη οθωμανικό. Ο στόχος του: η Βιέννη, η πόλη του αυτοκράτορα.
Στις 14 Ιουλίου αρχίζει η πολιορκία. Ο αυτοκράτορας Λεοπόλδος Α΄ έχει εγκαταλείψει την πόλη. Ο κόμης Στάρεμπεργκ την υπερασπίζεται με τους στρατιώτες του και τους κατοίκους. Οι Οθωμανοί σκαπανείς ανοίγουν στοές κάτω από τα τείχη και τις ανατινάζουν τη μία μετά την άλλη. Στις αρχές Σεπτεμβρίου, η πόλη είναι στα όριά της.

Πίσω από τον βασιλιά, ένα δάσος από δόρατα και λάβαρα. Είναι εκείνα των καβαλάρηδων του, ανάμεσά τους οι ουσάροι, το πολωνικό βαρύ ιππικό, διάσημο για τα φτερά από πούπουλα που στερεώνονταν στην πλάτη.
Ένας συνασπισμός Ευρωπαίων
Ο πάπας Ιννοκέντιος ΙΑ΄ πιέζει τους χριστιανούς ηγεμόνες να ενωθούν. Ο βασιλιάς της Πολωνίας, Ιωάννης Γ΄ Σομπιέσκι, έχει υπογράψει συμμαχία με τον αυτοκράτορα. Διασχίζει τη Σιλεσία και τη Μοραβία με τον στρατό του.
Ενώνεται με τα αυτοκρατορικά στρατεύματα του Καρόλου της Λωρραίνης, με τους Βαυαρούς, τους Σάξονες, τους Σουηβούς και τους Φραγκούς. Ο Σομπιέσκι αναλαμβάνει τη διοίκηση. Ένας μεγάλος απών: ο Λουδοβίκος ΙΔ΄, αντίπαλος των Αψβούργων, που μένει στο περιθώριο.
Η έφοδος του Κάλενμπεργκ
Στις 12 Σεπτεμβρίου τα χαράματα, ο στρατός βοηθείας κατεβαίνει από τους λόφους του Κάλενμπεργκ, βορειοδυτικά της πόλης. Η μάχη διαρκεί όλη μέρα.
Αργά το απόγευμα, ο Σομπιέσκι εξαπολύει το ιππικό του, με τους ουσάρους επικεφαλής. Την έχουν συχνά περιγράψει ως τη μεγαλύτερη έφοδο ιππικού της ιστορίας. Οι οθωμανικές γραμμές υποχωρούν. Ο Καρά Μουσταφά τρέπεται σε φυγή, εγκαταλείποντας το στρατόπεδό του, τις σκηνές του και τον θησαυρό του.
Ήρθαμε, είδαμε, ο Θεός νίκησε.

Ο Σομπιέσκι παραδίδει την επιστολή του σε έναν αγγελιοφόρο, που πρέπει να τη μεταφέρει στη Ρώμη. Ο Ματέικο ζωγραφίζει τη στιγμή που η νίκη γίνεται είδηση για όλη τη χριστιανοσύνη.
Η μεγάλη υποχώρηση
Ο Καρά Μουσταφά δεν επιβιώνει από την ήττα του: εκτελείται στο Βελιγράδι την ημέρα των Χριστουγέννων του 1683, με διαταγή του σουλτάνου.
Την επόμενη χρονιά, ο αυτοκράτορας, η Πολωνία, η Βενετία και ο πάπας σχηματίζουν μια Ιερή Συμμαχία. Για δεκαέξι χρόνια, απωθούν τους Οθωμανούς. Το 1699, με τη συνθήκη του Κάρλοβιτς, η Ουγγαρία απελευθερώνεται. Η Κεντρική Ευρώπη δεν θα απειληθεί ποτέ ξανά με αυτόν τον τρόπο.

Στο έδαφος, εγκαταλελειμμένα οθωμανικά λάβαρα και ένας γέρος με τουρμπάνι, πεσμένος κάτω. Ο Ματέικο τοποθετεί τη νίκη ψηλά και την ήττα στα πόδια μας.
Μια λέξη, πριν από τις συνθήκες
Μια γιορτή. Για να ευχαριστήσει για τη νίκη, ο Ιννοκέντιος ΙΑ΄ επεκτείνει σε όλη την Εκκλησία τη γιορτή του Αγίου Ονόματος της Μαρίας, που γιορτάζεται κάθε 12 Σεπτεμβρίου, την ημέρα της μάχης. Και ένα δίδαγμα: εκείνη την ημέρα, Πολωνοί, Αυστριακοί και Γερμανοί πολέμησαν πλάι πλάι για την ίδια πόλη.
