Parlament Europejski zdecydował o uchyleniu immunitetu parlamentarnego Andrása Tivadara Kulji, posła węgierskiego, w ramach postępowania karnego o zniesławienie wszczętego przeciwko niemu przez prywatnego oskarżyciela na Węgrzech. Decyzja ta pozwala władzom węgierskim na kontynuowanie sprawy. Głosowanie odbyło się przez podniesienie ręki, bez indywidualnego liczenia głosów. Nie chodzi o ustawę, lecz o decyzję wewnętrzną Parlamentu.
András Tivadar Kulja, wybrany do Parlamentu Europejskiego w czerwcu 2024 r. jest objęty prywatnym oskarżeniem o zniesławienie w następstwie publikacji na Facebooku z 31 lipca 2025 r. Sąd rejonowy w Peszcie zwrócił się o uchylenie jego immunitetu 11 grudnia 2025 r. Parlament wysłuchał zainteresowanego 28 września 2026 r. przed podjęciem decyzji.
Immunitet uchylony w sprawie KuljiParlament Europejski uchyla immunitet parlamentarny Andrása Tivadara Kulji, umożliwiając tym samym kontynuowanie postępowania karnego o zniesławienie na Węgrzech.
Natychmiastowe przekazanie decyzjiPrzewodniczący Parlamentu Europejskiego jest zobowiązany do niezwłocznego przekazania decyzji właściwemu organowi sądowemu na Węgrzech oraz Andrásowi Tivadarowi Kulji.
Zakres ograniczony do postępowania karnegoUchylenie immunitetu dotyczy wyłącznie postępowania wszczętego przez prywatnego oskarżyciela w związku z domniemanymi czynami zniesławiającymi popełnionymi w 2025 r. Nie przesądza ono w niczym o winie lub niewinności pana Kulji.
Decyzja została przyjęta przez podniesienie ręki. Indywidualne liczenie głosów nie jest dostępne.
Dla obywateli węgierskich decyzja ta oznacza, że wymiar sprawiedliwości może teraz rozpatrzyć skargę o zniesławienie dotyczącą posła do Parlamentu Europejskiego, bez przeszkody ze strony immunitetu parlamentarnego. Ilustruje to fakt, że immunitet chroni wykonywanie funkcji parlamentarnych, a nie samą osobę. Postępowanie będzie kontynuowane przed sądami węgierskimi.
Parlament Europejski uchylił immunitet Andrása Tivadara Kulji, posła węgierskiego, w związku z prywatnym pozwem o zniesławienie. Decyzja ta przypomina, że immunitet chroni funkcję parlamentarną, a nie osobę.
Immunitet parlamentarny nie jest osobistą tarczą. Istnieje po to, by zapewnić posłom możliwość wyrażania opinii i głosowania bez obawy przed zastraszającymi postępowaniami. W tym przypadku Parlament uznał, że sporna publikacja, wpis na Facebooku z 31 lipca 2025 r. twierdzący, że środki publiczne związane z zakupami sprzętu medycznego miały trafić do przedsiębiorstwa rodzinnego, nie wchodziła w zakres wykonywania funkcji parlamentarnych w rozumieniu art. 8 protokołu nr 7. Wniosek o uchylenie immunitetu pochodzi od Centralnego Sądu Okręgowego w Peszcie, do którego zwrócił się prywatny powód, a nie od organu politycznego. Parlament zastosował więc zwykłą procedurę: wysłuchał zainteresowanego 28 września 2026 r. a następnie zdecydował przez podniesienie rąk o uchyleniu immunitetu.
Decyzja ta ma konkretną konsekwencję: węgierski wymiar sprawiedliwości będzie mógł rozpatrzyć pozew co do istoty. Dla obywateli oznacza to, że żaden poseł do Parlamentu Europejskiego nie może uchylić się od zwykłego postępowania karnego, powołując się na immunitet, który nie obejmuje wypowiedzi zniesławiających. To dobra wiadomość dla państwa prawa: immunitet musi pozostać wyjątkiem ściśle uregulowanym, a nie uznaniowym przywilejem.
Parlament mógł przekazać wniosek Komisji Prawnej do dogłębniejszego zbadania, ale wybrał szybkie rozstrzygnięcie. Tym samym wysyła jasny sygnał: zarzuty korupcji lub faworyzowania muszą móc być badane przez sądy, a posłowie muszą odpowiadać jak każdy obywatel. Postępowanie o zniesławienie będzie musiało natomiast wykazać, czy wypowiedziane słowa były uzasadnione, czy nie. Nic w decyzji Parlamentu nie przesądza o wyniku procesu.
Głosowanie przez podniesienie rąk nie pozwala poznać podziału głosów według grup politycznych. Można tego żałować: w kwestii dotyczącej immunitetu i wolności słowa przejrzystość byłaby lepsza. Wyborcy mają prawo wiedzieć, kto poparł uchylenie immunitetu, a kto się temu sprzeciwił. Głosowanie imienne umożliwiłoby taką kontrolę. To nie jest szczegół: immunitet parlamentarny jest potężnym mechanizmem, a jego stosowanie musi być możliwe do prześledzenia.
To powiedziawszy, sama decyzja jest zgodna z logiką pomocniczości: to do węgierskiego wymiaru sprawiedliwości, a nie do instancji europejskiej, należy rozstrzygnięcie sporu. Parlament ograniczył się do usunięcia przeszkody proceduralnej, nie wypowiadając się co do istoty. To właściwe podejście. Alternatywą byłoby przekazanie sprawy Komisji Prawnej do dłuższego zbadania, ale opóźniłoby to postępowanie, które trwa już ponad rok. Szybkość w tym przypadku służy sprawiedliwości.
Immunitet nie jest osobistym przywilejem: chroni funkcję, a nie osobę.
Parlament Europejski uchylił immunitet Andrása Tivadara Kulji, posła węgierskiego, w związku z prywatnym pozwem o zniesławienie. Decyzja ta przypomina, że immunitet chroni funkcję parlamentarną, a nie osobę.
Immunitet parlamentarny nie jest osobistą tarczą. Istnieje po to, by zapewnić posłom możliwość wyrażania opinii i głosowania bez obawy przed zastraszającymi postępowaniami. W tym przypadku Parlament uznał, że sporna publikacja, wpis na Facebooku z 31 lipca 2025 r. twierdzący, że środki publiczne związane z zakupami sprzętu medycznego miały trafić do przedsiębiorstwa rodzinnego, nie wchodziła w zakres wykonywania funkcji parlamentarnych w rozumieniu art. 8 protokołu nr 7. Wniosek o uchylenie immunitetu pochodzi od Centralnego Sądu Okręgowego w Peszcie, do którego zwrócił się prywatny powód, a nie od organu politycznego. Parlament zastosował więc zwykłą procedurę: wysłuchał zainteresowanego 28 września 2026 r. a następnie zdecydował przez podniesienie rąk o uchyleniu immunitetu.
Decyzja ta ma konkretną konsekwencję: węgierski wymiar sprawiedliwości będzie mógł rozpatrzyć pozew co do istoty. Dla obywateli oznacza to, że żaden poseł do Parlamentu Europejskiego nie może uchylić się od zwykłego postępowania karnego, powołując się na immunitet, który nie obejmuje wypowiedzi zniesławiających. To dobra wiadomość dla państwa prawa: immunitet musi pozostać wyjątkiem ściśle uregulowanym, a nie uznaniowym przywilejem.
Parlament mógł przekazać wniosek Komisji Prawnej do dogłębniejszego zbadania, ale wybrał szybkie rozstrzygnięcie. Tym samym wysyła jasny sygnał: zarzuty korupcji lub faworyzowania muszą móc być badane przez sądy, a posłowie muszą odpowiadać jak każdy obywatel. Postępowanie o zniesławienie będzie musiało natomiast wykazać, czy wypowiedziane słowa były uzasadnione, czy nie. Nic w decyzji Parlamentu nie przesądza o wyniku procesu.
Głosowanie przez podniesienie rąk nie pozwala poznać podziału głosów według grup politycznych. Można tego żałować: w kwestii dotyczącej immunitetu i wolności słowa przejrzystość byłaby lepsza. Wyborcy mają prawo wiedzieć, kto poparł uchylenie immunitetu, a kto się temu sprzeciwił. Głosowanie imienne umożliwiłoby taką kontrolę. To nie jest szczegół: immunitet parlamentarny jest potężnym mechanizmem, a jego stosowanie musi być możliwe do prześledzenia.
To powiedziawszy, sama decyzja jest zgodna z logiką pomocniczości: to do węgierskiego wymiaru sprawiedliwości, a nie do instancji europejskiej, należy rozstrzygnięcie sporu. Parlament ograniczył się do usunięcia przeszkody proceduralnej, nie wypowiadając się co do istoty. To właściwe podejście. Alternatywą byłoby przekazanie sprawy Komisji Prawnej do dłuższego zbadania, ale opóźniłoby to postępowanie, które trwa już ponad rok. Szybkość w tym przypadku służy sprawiedliwości.
Immunitet nie jest osobistym przywilejem: chroni funkcję, a nie osobę.