Parlament Europejski przyjął swoje stanowisko w pierwszym czytaniu, zatwierdzając wstępne porozumienie z Radą w sprawie nowego rozporządzenia dotyczącego Europejskiej Agencji Chemikaliów. Agencja staje się organem Unii posiadającym osobowość prawną, z siedzibą w Helsinkach, a jej cele i zadania zostają doprecyzowane, w szczególności w zakresie przejrzystości. Tekst ten jest wynikiem negocjacji z rządami Unii; rządy te muszą go jeszcze formalnie zatwierdzić, zanim stanie się prawem.
Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) została utworzona w 2007 r. w celu zarządzania technicznymi, naukowymi i administracyjnymi aspektami regulacji dotyczących chemikaliów (REACH). Z czasem inne przepisy sektorowe powierzyły jej nowe zadania. Przyjęte rozporządzenie ma na celu wyjaśnienie jej statusu prawnego, siedziby i zadań oraz wzmocnienie przejrzystości jej działalności. Łączy w jednym tekście przepisy mające zastosowanie do Agencji i zmienia kilka rozporządzeń sektorowych.
Status organu UniiAgencja staje się organem Unii posiadającym osobowość prawną, z najszerszą zdolnością prawną przyznawaną osobom prawnym w prawie krajowym. Reprezentuje ją dyrektor wykonawczy.
Siedziba w HelsinkachSiedziba Agencji znajduje się w Helsinkach w Finlandii.
Rozszerzone celeAgencja przyczynia się do wdrażania prawodawstwa Unii dotyczącego zagrożeń, ryzyka, bezpiecznego stosowania i zrównoważenia środowiskowego chemikaliów. Dąży do wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska, w tym w odniesieniu do grup wrażliwych, jednocześnie wspierając swobodny przepływ substancji na rynku wewnętrznym i uwzględniając szczególne potrzeby mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw.
Promowanie metod niewykorzystujących zwierzątAgencja promuje i wzmacnia wiedzę fachową w zakresie zastępowania niebezpiecznych chemikaliów oraz rozwoju podejść niewykorzystujących zwierząt i metod nowatorskich.
Przejrzystość wnioskówAgencja musi publikować na swojej stronie internetowej wnioski, które otrzymuje w ramach swoich zadań wsparcia technicznego i naukowego, a także wnioski o opinie naukowe składane przez Parlament Europejski lub państwo członkowskie, oraz regularnie aktualizować stan zaawansowania tych wniosków.
Parlament przyjął tekst stosunkiem głosów 561 za, 13 przeciw i 39 wstrzymujących się (głosowanie elektroniczne imienne).
Niniejsze rozporządzenie potwierdza rolę Europejskiej Agencji Chemikaliów jako niezależnego punktu odniesienia naukowego dla oceny ryzyka chemikaliów w Unii. Obywatele skorzystają z większej przejrzystości wniosków kierowanych do Agencji oraz z większego zaangażowania na rzecz metod niewykorzystujących zwierząt. Przedsiębiorstwa, w szczególności MŚP, będą miały uwzględniane swoje szczególne potrzeby w pracach Agencji. Tekst musi jeszcze zostać formalnie zatwierdzony przez Radę przed wejściem w życie.
Parlament zatwierdził 561 głosami za, 13 przeciw i 39 wstrzymującymi się nowe rozporządzenie Europejskiej Agencji ds. Produktów Chemicznych. Agencja staje się organem Unii posiadającym osobowość prawną, jej siedziba pozostaje w Helsinkach, a jej cele zostają doprecyzowane: ochrona zdrowia i środowiska, w tym grup wrażliwych, swobodny przepływ substancji na rynku wewnętrznym, konkurencyjność, potrzeby MŚP, promowanie metod niewykorzystujących zwierząt. Rada musi jeszcze formalnie zatwierdzić tekst.
Zaletą tekstu jest zebranie w jednym rozporządzeniu statusu, siedziby i zadań agencji, która od 2007 roku gromadziła zadania rozproszone w kilkunastu aktach sektorowych. Dla chemicznego MŚP wiedza o tym, kto ocenia, kto doradza i kto decyduje, to realny zysk w czytelności. Osobowość prawna i siedziba w Helsinkach nic nie zmieniają w codziennym życiu, ale kładą kres niejasności podtrzymywanej przez kolejne teksty.
Pozostaje jednak fakt, że jasność statusu nic nie mówi o obciążeniu. Art. 4 piętrzy zadania ogólne: wsparcie techniczne, narzędzia cyfrowe, współpraca międzynarodowa, badania, dostęp społeczeństwa do informacji, zapobieganie konfliktom interesów, dialog z zainteresowanymi stronami, coroczne szkolenie personelu i komitetów. Każdy dodatek przedstawiany jest jako oczywistość. Żaden nie jest wyceniony, żaden nie jest powiązany z nowymi zasobami. Agencja, która musi robić wszystko za daną kwotę, w końcu dokonuje wyborów po cichu, a czekają na tym sprawy przedsiębiorstw.
Art. 4 ust. 6 nakłada na Agencję obowiązek publikowania otrzymanych wniosków i aktualizowania informacji o ich stanie zaawansowania. To postęp: przedsiębiorca lub organizacja pozarządowa będzie mógł zobaczyć, jak długo ocena czeka w kolejce. Ale publikowanie opóźnień ich nie usuwa. Jeśli Agencji brakuje personelu naukowego, tablica wyników będzie nienaganna, a sprawa zablokowana. Przejrzystość staje się alibi, gdy zastępuje wymóg rezultatu.
Prawdziwa dźwignia byłaby gdzie indziej: terminy wiążące, obowiązek odpowiedzi w określonym czasie i mechanizm, który czyni Agencję rozliczalną za opóźnienia przed Parlamentem i Radą. Tekst woli witrynę od zobowiązania. Podejście oparte na odpowiedzialności wyznaczyłoby wiążące terminy i pozostawiło państwom członkowskim możliwość przyspieszenia procedur krajowych, zamiast dodawać kolejną warstwę sprawozdawczości.
Agencja, która publikuje swoje opóźnienia, ich nie usuwa: czyni je widocznymi, co nie jest tym samym co ich skrócenie.
Parlament zatwierdził 561 głosami za, 13 przeciw i 39 wstrzymującymi się nowe rozporządzenie Europejskiej Agencji ds. Produktów Chemicznych. Agencja staje się organem Unii posiadającym osobowość prawną, jej siedziba pozostaje w Helsinkach, a jej cele zostają doprecyzowane: ochrona zdrowia i środowiska, w tym grup wrażliwych, swobodny przepływ substancji na rynku wewnętrznym, konkurencyjność, potrzeby MŚP, promowanie metod niewykorzystujących zwierząt. Rada musi jeszcze formalnie zatwierdzić tekst.
Zaletą tekstu jest zebranie w jednym rozporządzeniu statusu, siedziby i zadań agencji, która od 2007 roku gromadziła zadania rozproszone w kilkunastu aktach sektorowych. Dla chemicznego MŚP wiedza o tym, kto ocenia, kto doradza i kto decyduje, to realny zysk w czytelności. Osobowość prawna i siedziba w Helsinkach nic nie zmieniają w codziennym życiu, ale kładą kres niejasności podtrzymywanej przez kolejne teksty.
Pozostaje jednak fakt, że jasność statusu nic nie mówi o obciążeniu. Art. 4 piętrzy zadania ogólne: wsparcie techniczne, narzędzia cyfrowe, współpraca międzynarodowa, badania, dostęp społeczeństwa do informacji, zapobieganie konfliktom interesów, dialog z zainteresowanymi stronami, coroczne szkolenie personelu i komitetów. Każdy dodatek przedstawiany jest jako oczywistość. Żaden nie jest wyceniony, żaden nie jest powiązany z nowymi zasobami. Agencja, która musi robić wszystko za daną kwotę, w końcu dokonuje wyborów po cichu, a czekają na tym sprawy przedsiębiorstw.
Art. 4 ust. 6 nakłada na Agencję obowiązek publikowania otrzymanych wniosków i aktualizowania informacji o ich stanie zaawansowania. To postęp: przedsiębiorca lub organizacja pozarządowa będzie mógł zobaczyć, jak długo ocena czeka w kolejce. Ale publikowanie opóźnień ich nie usuwa. Jeśli Agencji brakuje personelu naukowego, tablica wyników będzie nienaganna, a sprawa zablokowana. Przejrzystość staje się alibi, gdy zastępuje wymóg rezultatu.
Prawdziwa dźwignia byłaby gdzie indziej: terminy wiążące, obowiązek odpowiedzi w określonym czasie i mechanizm, który czyni Agencję rozliczalną za opóźnienia przed Parlamentem i Radą. Tekst woli witrynę od zobowiązania. Podejście oparte na odpowiedzialności wyznaczyłoby wiążące terminy i pozostawiło państwom członkowskim możliwość przyspieszenia procedur krajowych, zamiast dodawać kolejną warstwę sprawozdawczości.
Agencja, która publikuje swoje opóźnienia, ich nie usuwa: czyni je widocznymi, co nie jest tym samym co ich skrócenie.