Parlament Europejski przyjął stanowisko zatwierdzające wstępne porozumienie z rządami UE w sprawie praw pasażerów linii lotniczych. Porozumienie reguluje zwroty, gdy bilet jest rezerwowany za pośrednictwem pośrednika (agencja internetowa, platforma): zwrot za pośrednictwem pośrednika staje się bezpłatny i musi nastąpić w określonych terminach. Ten tekst jest ostatecznym stanowiskiem Parlamentu; państwa członkowskie muszą go jeszcze formalnie zatwierdzić, zanim stanie się prawem.
Wielu pasażerów rezerwuje bilety za pośrednictwem pośredników, a nie bezpośrednio u przewoźnika lotniczego. W przypadku odwołania zwroty mogą być wstrzymywane lub obciążane opłatami. Tekst zmienia obowiązujące rozporządzenie w sprawie praw pasażerów linii lotniczych, aby wyjaśnić, kto dokonuje zwrotu, w jakim terminie i po jakim koszcie, oraz aby wzmocnić krajowe organy odpowiedzialne za egzekwowanie tych praw.
Bezpłatny zwrot za pośrednictwem pośrednikaGdy zwrot jest realizowany przez pośrednika, jest on bezpłatny dla pasażera. Pośrednik musi poinformować pasażera przed rezerwacją, czy przewoźnik lotniczy zgadza się na zwrot za jego pośrednictwem i według jakiej procedury.
Zwrot w dwóch etapachJeśli przewoźnik dokonuje zwrotu za pośrednictwem pośrednika, musi przekazać pieniądze pośrednikowi w ciągu 7 dni kalendarzowych, a następnie pośrednik musi zwrócić pieniądze pasażerowi w ciągu kolejnych 7 dni kalendarzowych. Jeśli przewoźnik nie otrzyma potwierdzenia płatności od pośrednika w ciągu 14 dni, kontaktuje się z pasażerem i dokonuje zwrotu w ciągu 7 dni od otrzymania niezbędnych informacji.
Wyjątek dla mikroprzedsiębiorstwPośrednik będący samodzielnym mikroprzedsiębiorstwem może zdecydować o niezwracaniu określonej kwoty swoich opłat pośrednictwa, pod warunkiem że jasno poinformował o tym pasażera na początku rezerwacji.
Dane przekazywane przewoźnikowiPośrednik musi przekazać przewoźnikowi lotniczemu dane kontaktowe pasażera i szczegóły rezerwacji. Przewoźnik może wykorzystywać te dane wyłącznie do wykonania umowy przewozu, wypełnienia obowiązków w zakresie ochrony i bezpieczeństwa lotniczego oraz informowania pasażerów.
Bardziej uregulowane skargi i środki odwoławczeKażde państwo członkowskie musi wyznaczyć organ odpowiedzialny za skargi pasażerów. Pasażer może zwrócić się do tego organu po pierwszej skardze do przewoźnika lub pośrednika, najpóźniej 3 miesiące po odrzuceniu lub po 2 miesiącach bez odpowiedzi. Organ potwierdza otrzymanie w ciągu 14 dni kalendarzowych. Komisja musi przyjąć wspólny formularz wniosku o odszkodowanie i zwrot.
Parlament przyjął tekst 652 głosami za, 2 przeciw i 8 wstrzymującymi się.
Dla pasażerów rezerwujących za pośrednictwem pośrednika zwrot staje się bardziej przewidywalny: bezpłatny, z wiążącymi terminami (7 dni, a następnie 7 dni) oraz obowiązkiem przewoźnika skontaktowania się z pasażerem, jeśli pieniądze nie zostaną przekazane w ciągu 14 dni. Pasażerowie mają również jasną możliwość odwołania się do krajowego organu ds. skarg, z określonymi terminami składania wniosków. Przewoźnicy i pośrednicy będą musieli dostosować swoje procedury i systemy informacyjne.
Rezerwacja lotu przez agencję internetową lub platformę nie może dłużej zamieniać zwrotu pieniędzy w bieg z przeszkodami. Parlament Europejski zatwierdził wstępne porozumienie z państwami członkowskimi, które nakłada wiążące terminy i bezpłatny zwrot za pośrednictwem pośrednika. Tekst przyjęty 652 głosami za, 2 przeciw i 8 wstrzymujących się jest stanowiskiem w pierwszym czytaniu: rządy muszą go jeszcze formalnie zatwierdzić, zanim stanie się prawem.
Odliczanie zaczyna się, gdy pasażer wybierze zwrot pieniędzy. Linia lotnicza ma siedem dni kalendarzowych na przekazanie pieniędzy pośrednikowi. Ten ma następnie siedem dni kalendarzowych na zwrot pasażerowi, przy użyciu tej samej metody płatności co przy rezerwacji. Jeśli pieniądze nie krążą, linia lotnicza musi skontaktować się z pasażerem najpóźniej następnego dnia po upływie czternastodniowego terminu, a następnie zwrócić mu pieniądze w ciągu siedmiu dni od otrzymania niezbędnych informacji. Dla pasażera zwrot staje się przewidywalny: bezpłatny i objęty terminami. Dla przedsiębiorstw oznacza to dostosowanie systemów informatycznych i procedur, co jest realnym kosztem, ale proporcjonalnym do stawki, jaką jest zaufanie.
Wyjątek dla samodzielnych mikroprzedsiębiorstw zasługuje na uwagę. Mikroprzedsiębiorstwo może zdecydować o niezwracaniu określonej kwoty swoich kosztów pośrednictwa, pod warunkiem że poinformowało o tym pasażera w sposób jasny, jednoznaczny i dobrze widoczny na początku rezerwacji. To odstępstwo od zasady pełnego zwrotu kosztów pośrednictwa. Uzasadnia się je obciążeniem administracyjnym, ale tworzy ono asymetrię: pasażer musi sprawdzić warunki przed kliknięciem. Bardziej liberalne podejście polegałoby na pozostawieniu podmiotom ustalania opłat, ale przy wymogu pełnej przejrzystości i skutecznej konkurencji, bez wyjątku sektorowego.
Tekst tworzy krajowy organ ds. skarg pasażerów. Pasażer może się do niego zwrócić po uprzednim napisaniu do linii lotniczej lub pośrednika, najpóźniej trzy miesiące po odmowie lub po dwóch miesiącach bez odpowiedzi. Organ potwierdza otrzymanie w ciągu 14 dni kalendarzowych i udziela uzasadnionej odpowiedzi w rozsądnym terminie, jeśli ma uprawnienia do wydawania wiążących decyzji. Komisja musi przyjąć wspólny formularz wniosku o odszkodowanie i zwrot, dostępny we wszystkich językach urzędowych. Na papierze to krok naprzód dla pasażerów. W praktyce każde państwo członkowskie będzie musiało wyznaczyć jeden lub więcej niezależnych organów z uprawnieniami dochodzeniowymi i sankcyjnymi. Oznacza to nowe struktury administracyjne, finansowane przez podatników, do nadzorowania podmiotów prywatnych.
Mechanizm współpracy transgranicznej między organami krajowymi jest użyteczny, ale dodaje warstwę koordynacji. Komisja może ostrzegać organy o podejrzanych praktykach, nie naruszając ich niezależności operacyjnej. Dla przedsiębiorstw oznacza to dodatkowe wnioski o informacje i możliwe audyty. Koszt zgodności wzrośnie, zwłaszcza dla małych pośredników. Alternatywą byłoby wzmocnienie uprawnień istniejących organów i uproszczenie procedur, zamiast tworzenia nowych okienek. Zasada pomocniczości nakazywałaby pozostawienie państwom członkowskim organizacji środków odwoławczych, bez narzucania wspólnego formularza i jednolitych terminów.
Zwrot staje się bezpłatny i objęty ramami, ale rachunek za zgodność spadnie na przedsiębiorstwa, a ostatecznie na pasażerów.
Rezerwacja lotu przez agencję internetową lub platformę nie może dłużej zamieniać zwrotu pieniędzy w bieg z przeszkodami. Parlament Europejski zatwierdził wstępne porozumienie z państwami członkowskimi, które nakłada wiążące terminy i bezpłatny zwrot za pośrednictwem pośrednika. Tekst przyjęty 652 głosami za, 2 przeciw i 8 wstrzymujących się jest stanowiskiem w pierwszym czytaniu: rządy muszą go jeszcze formalnie zatwierdzić, zanim stanie się prawem.
Odliczanie zaczyna się, gdy pasażer wybierze zwrot pieniędzy. Linia lotnicza ma siedem dni kalendarzowych na przekazanie pieniędzy pośrednikowi. Ten ma następnie siedem dni kalendarzowych na zwrot pasażerowi, przy użyciu tej samej metody płatności co przy rezerwacji. Jeśli pieniądze nie krążą, linia lotnicza musi skontaktować się z pasażerem najpóźniej następnego dnia po upływie czternastodniowego terminu, a następnie zwrócić mu pieniądze w ciągu siedmiu dni od otrzymania niezbędnych informacji. Dla pasażera zwrot staje się przewidywalny: bezpłatny i objęty terminami. Dla przedsiębiorstw oznacza to dostosowanie systemów informatycznych i procedur, co jest realnym kosztem, ale proporcjonalnym do stawki, jaką jest zaufanie.
Wyjątek dla samodzielnych mikroprzedsiębiorstw zasługuje na uwagę. Mikroprzedsiębiorstwo może zdecydować o niezwracaniu określonej kwoty swoich kosztów pośrednictwa, pod warunkiem że poinformowało o tym pasażera w sposób jasny, jednoznaczny i dobrze widoczny na początku rezerwacji. To odstępstwo od zasady pełnego zwrotu kosztów pośrednictwa. Uzasadnia się je obciążeniem administracyjnym, ale tworzy ono asymetrię: pasażer musi sprawdzić warunki przed kliknięciem. Bardziej liberalne podejście polegałoby na pozostawieniu podmiotom ustalania opłat, ale przy wymogu pełnej przejrzystości i skutecznej konkurencji, bez wyjątku sektorowego.
Tekst tworzy krajowy organ ds. skarg pasażerów. Pasażer może się do niego zwrócić po uprzednim napisaniu do linii lotniczej lub pośrednika, najpóźniej trzy miesiące po odmowie lub po dwóch miesiącach bez odpowiedzi. Organ potwierdza otrzymanie w ciągu 14 dni kalendarzowych i udziela uzasadnionej odpowiedzi w rozsądnym terminie, jeśli ma uprawnienia do wydawania wiążących decyzji. Komisja musi przyjąć wspólny formularz wniosku o odszkodowanie i zwrot, dostępny we wszystkich językach urzędowych. Na papierze to krok naprzód dla pasażerów. W praktyce każde państwo członkowskie będzie musiało wyznaczyć jeden lub więcej niezależnych organów z uprawnieniami dochodzeniowymi i sankcyjnymi. Oznacza to nowe struktury administracyjne, finansowane przez podatników, do nadzorowania podmiotów prywatnych.
Mechanizm współpracy transgranicznej między organami krajowymi jest użyteczny, ale dodaje warstwę koordynacji. Komisja może ostrzegać organy o podejrzanych praktykach, nie naruszając ich niezależności operacyjnej. Dla przedsiębiorstw oznacza to dodatkowe wnioski o informacje i możliwe audyty. Koszt zgodności wzrośnie, zwłaszcza dla małych pośredników. Alternatywą byłoby wzmocnienie uprawnień istniejących organów i uproszczenie procedur, zamiast tworzenia nowych okienek. Zasada pomocniczości nakazywałaby pozostawienie państwom członkowskim organizacji środków odwoławczych, bez narzucania wspólnego formularza i jednolitych terminów.
Zwrot staje się bezpłatny i objęty ramami, ale rachunek za zgodność spadnie na przedsiębiorstwa, a ostatecznie na pasażerów.
