16 czerwca 2026 r. Parlament Europejski przyjął wniosek mający na celu uproszczenie wdrażania rozporządzenia w sprawie sztucznej inteligencji (AI), jednocześnie wprowadzając nowe zakazy dotyczące niegodziwych treści intymnych i treści związanych z wykorzystywaniem seksualnym dzieci generowanych przez AI. Tekst został zatwierdzony 423 głosami za, 57 przeciw i 174 wstrzymującymi się.
Rozporządzenie (UE) 2024/1689, znane jako „akt o AI”, ustanawia horyzontalne przepisy dotyczące systemów AI w celu ochrony zdrowia, bezpieczeństwa i praw podstawowych. Jednak jego wdrożenie okazało się skomplikowane, szczególnie dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP). Komisja Europejska zaproponowała zatem „pakiet środków omnibus w zakresie cyfryzacji dotyczący AI”, aby uprościć obowiązki, wyjaśnić niektóre definicje i zmniejszyć obciążenia administracyjne, przy jednoczesnym utrzymaniu wysokiego poziomu ochrony.
Parlament zatwierdził kilka kluczowych zmian:
Wniosek został przyjęty w pierwszym czytaniu 423 głosami za, 57 przeciw i 174 wstrzymującymi się. Tekst zostanie teraz rozpatrzony przez Radę UE przed ostatecznym przyjęciem.
Dla obywateli zmiany te zapewniają lepszą ochronę przed szkodliwym wykorzystaniem AI, w szczególności generowaniem intymnych obrazów bez zgody oraz treści pedofilskich. Przedsiębiorstwa, zwłaszcza MŚP, skorzystają z jaśniejszych i mniej uciążliwych przepisów, co powinno sprzyjać innowacjom przy jednoczesnym utrzymaniu solidnych gwarancji dla zdrowia, bezpieczeństwa i praw podstawowych.
Parlament Europejski przyjął 16 czerwca 2026 r. stosunkiem głosów 423 do 57 przy 174 wstrzymujących się porozumienie z Radą, które rzekomo upraszcza AI Act. Tekst pozwala ograniczyć niektóre wymogi dla systemów AI wysokiego ryzyka, gdy inne przepisy sektorowe zapewniają równoważną lub wyższą ochronę. Jednak ta elastyczność jest obwarowana aktami delegowanymi, które Komisja przyjmie do sierpnia 2027 r.: to ona, a nie przedsiębiorstwa, będzie decydować indywidualnie, które przepisy zostaną pominięte. Zapowiadane uproszczenie może zaowocować nową warstwą niepewności.
Punkt wyjścia jest liberalny: jeśli przepisy sektorowe już chronią zdrowie, bezpieczeństwo lub prawa podstawowe, po co nakładać drugą warstwę zgodności? Artykuł 2(13) pozwala więc ograniczyć wymogi artykułów 9 do 15 oraz 17 do 25 dla systemów AI wysokiego ryzyka objętych załącznikiem I, sekcja A. Ale warunek jest podwójny: przepisy sektorowe muszą zapewniać równoważny lub wyższy poziom ochrony, a ograniczenie nie może obniżać ogólnego poziomu ochrony. Kto to ocenia? Komisja, w drodze aktów delegowanych, do 2 sierpnia 2027 r. Mówiąc wprost, przedsiębiorstwa będą musiały czekać, aż Bruksela doprecyzuje, sektor po sektorze, które wymogi można pominąć. Koszt opóźnienia jest realny: projekty AI w ochronie zdrowia czy transporcie pozostaną zawieszone w oczekiwaniu na decyzje administracyjne. Prawdziwe uproszczenie ustanowiłoby domniemanie zgodności, gdy tylko przestrzega się przepisów sektorowych, pozostawiając podmiotom udokumentowanie swojej sytuacji, pod kontrolą ex post.
Artykuł 4 bis zezwala wyjątkowo na przetwarzanie szczególnych kategorii danych osobowych w celu wykrywania i korygowania uprzedzeń w systemach wysokiego ryzyka. Warunki są ścisłe: bezwzględna konieczność, pseudonimizacja, brak przekazywania stronom trzecim, usunięcie po korekcie. To pragmatyczny krok naprzód: bez reprezentatywnych danych uprzedzenia utrzymują się, a dodatkowe kontrole jedynie podrażają zgodność, nie gwarantując rezultatu. Tekst precyzuje, że nie tworzy to żadnego obowiązku korygowania uprzedzeń, co pozwala uniknąć nowego obciążenia. Można żałować, że Komisja nie rozszerzyła tej możliwości na wszystkie systemy, ale zasada proporcjonalności jest zachowana.
Nowe zakazy z artykułu 5 (realistyczne obrazy intymne, materiały wykorzystywania seksualnego dzieci) to mile widziane uzupełnienia. Nie należą do uproszczenia, lecz do ochrony osób. Parlament słusznie je włączył, choć można się zastanawiać, dlaczego nie znalazły się w pierwotnym tekście. Walka z najgroźniejszymi treściami nie uzasadnia jednak mnożenia obowiązków dla legalnych przedsiębiorstw. Tekst utrzymuje zresztą wyjątki dla policji i medycyny, co jest wyważone.
Uproszczenie, które zależy od aktów delegowanych, nie jest uproszczeniem: to obietnica niepewności.
Parlament Europejski przyjął 16 czerwca 2026 r. stosunkiem głosów 423 do 57 przy 174 wstrzymujących się porozumienie z Radą, które rzekomo upraszcza AI Act. Tekst pozwala ograniczyć niektóre wymogi dla systemów AI wysokiego ryzyka, gdy inne przepisy sektorowe zapewniają równoważną lub wyższą ochronę. Jednak ta elastyczność jest obwarowana aktami delegowanymi, które Komisja przyjmie do sierpnia 2027 r.: to ona, a nie przedsiębiorstwa, będzie decydować indywidualnie, które przepisy zostaną pominięte. Zapowiadane uproszczenie może zaowocować nową warstwą niepewności.
Punkt wyjścia jest liberalny: jeśli przepisy sektorowe już chronią zdrowie, bezpieczeństwo lub prawa podstawowe, po co nakładać drugą warstwę zgodności? Artykuł 2(13) pozwala więc ograniczyć wymogi artykułów 9 do 15 oraz 17 do 25 dla systemów AI wysokiego ryzyka objętych załącznikiem I, sekcja A. Ale warunek jest podwójny: przepisy sektorowe muszą zapewniać równoważny lub wyższy poziom ochrony, a ograniczenie nie może obniżać ogólnego poziomu ochrony. Kto to ocenia? Komisja, w drodze aktów delegowanych, do 2 sierpnia 2027 r. Mówiąc wprost, przedsiębiorstwa będą musiały czekać, aż Bruksela doprecyzuje, sektor po sektorze, które wymogi można pominąć. Koszt opóźnienia jest realny: projekty AI w ochronie zdrowia czy transporcie pozostaną zawieszone w oczekiwaniu na decyzje administracyjne. Prawdziwe uproszczenie ustanowiłoby domniemanie zgodności, gdy tylko przestrzega się przepisów sektorowych, pozostawiając podmiotom udokumentowanie swojej sytuacji, pod kontrolą ex post.
Artykuł 4 bis zezwala wyjątkowo na przetwarzanie szczególnych kategorii danych osobowych w celu wykrywania i korygowania uprzedzeń w systemach wysokiego ryzyka. Warunki są ścisłe: bezwzględna konieczność, pseudonimizacja, brak przekazywania stronom trzecim, usunięcie po korekcie. To pragmatyczny krok naprzód: bez reprezentatywnych danych uprzedzenia utrzymują się, a dodatkowe kontrole jedynie podrażają zgodność, nie gwarantując rezultatu. Tekst precyzuje, że nie tworzy to żadnego obowiązku korygowania uprzedzeń, co pozwala uniknąć nowego obciążenia. Można żałować, że Komisja nie rozszerzyła tej możliwości na wszystkie systemy, ale zasada proporcjonalności jest zachowana.
Nowe zakazy z artykułu 5 (realistyczne obrazy intymne, materiały wykorzystywania seksualnego dzieci) to mile widziane uzupełnienia. Nie należą do uproszczenia, lecz do ochrony osób. Parlament słusznie je włączył, choć można się zastanawiać, dlaczego nie znalazły się w pierwotnym tekście. Walka z najgroźniejszymi treściami nie uzasadnia jednak mnożenia obowiązków dla legalnych przedsiębiorstw. Tekst utrzymuje zresztą wyjątki dla policji i medycyny, co jest wyważone.
Uproszczenie, które zależy od aktów delegowanych, nie jest uproszczeniem: to obietnica niepewności.