Het Europees Parlement heeft zijn goedkeuring gegeven aan de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Unie en Zwitserland over de doorgifte van persoonsgegevens uit passagiersgegevensbestanden (PNR) ter voorkoming en opsporing van terroristische misdrijven en ernstige criminaliteit, alsmede voor het onderzoek en de vervolging daarvan. De leden stemden voor de overeenkomst met 549 stemmen voor, 75 tegen en 30 onthoudingen. Het Parlement volgt daarmee het voorstel van de Commissie, die deze overeenkomst had onderhandeld. Het gaat niet om een onderhandelingsmandaat of een standpunt in eerste lezing over een voorlopige overeenkomst: het Parlement stemt in met een reeds onderhandelde overeenkomst.
De Europese Unie en Zwitserland hebben een overeenkomst onderhandeld die de doorgifte van persoonsgegevens uit passagiersgegevensbestanden (PNR) tussen luchtvaartmaatschappijen en de Zwitserse autoriteiten regelt, met als doel terroristische misdrijven en ernstige criminaliteit te voorkomen en op te sporen. De Europese Commissie heeft deze onderhandelingen gevoerd en heeft het Parlement voorgesteld de sluiting van de overeenkomst goed te keuren. De Raad had deze goedkeuring overeenkomstig de Verdragen gevraagd. Het Parlement, dat om instemming was verzocht, moest zich met één enkele stemming uitspreken: de overeenkomst goedkeuren of verwerpen, zonder deze te kunnen wijzigen.
Goedkeuring van de overeenkomstHet Parlement geeft zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Zwitserse Bondsstaat over de doorgifte van persoonsgegevens uit passagiersgegevensbestanden (PNR) ter voorkoming en opsporing van terroristische misdrijven en ernstige criminaliteit, alsmede voor het onderzoek en de vervolging daarvan.
Doorzending van het standpuntDe Voorzitter van het Parlement is belast met de doorzending van het standpunt van het Parlement naar de Raad en de Commissie, alsmede naar de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Zwitserse Bondsstaat.
Stemming bij hoofdelijke oproepingDe stemming vond plaats bij elektronische hoofdelijke oproeping: 549 leden stemden voor, 75 tegen en 30 onthielden zich.
Het Parlement heeft de resolutie houdende goedkeuring aangenomen met 549 stemmen voor, 75 stemmen tegen en 30 onthoudingen (stemming bij elektronische hoofdelijke oproeping).
Concreet zullen de persoonsgegevens uit passagiersgegevensbestanden (PNR) van vluchten tussen de Europese Unie en Zwitserland kunnen worden doorgegeven en gebruikt door de Zwitserse autoriteiten en autoriteiten van de lidstaten om terroristische misdrijven en ernstige criminaliteit te voorkomen, op te sporen, te onderzoeken en te vervolgen. De betrokken passagiers zullen hun gegevens in dat kader verwerkt zien. De overeenkomst zelf stelt de regels voor deze doorgifte vast; de resolutie van het Parlement keurt deze alleen goed. De Raad kan de overeenkomst nu sluiten, waarna deze bindend wordt voor de partijen.
Het Europees Parlement heeft groen licht gegeven aan het EU-Zwitserland-akkoord over de overdracht van gegevens uit passagiersdossiers (PNR) met 549 stemmen voor, 75 tegen en 30 onthoudingen. Een massale stemming, maar die een reeds onderhandelde tekst bekrachtigt, zonder mogelijkheid tot amendement. De echte vraag is niet of veiligheid deze overdracht rechtvaardigt, maar wie de bestanden controleert en tegen welke prijs voor de vrijheden.
Het Parlement werd om goedkeuring gevraagd: het kon het akkoord goedkeuren of verwerpen, niet amenderen. Door voor te stemmen bekrachtigt het een mechanisme voor de overdracht van persoonsgegevens naar een derde land zonder er waarborgen in te hebben kunnen aanbrengen. Dat is geen procedurele verwijt: het is de vaststelling van een onevenwicht. De lidstaten en de Commissie hebben onderhandeld; het Parlement, de enige rechtstreeks verkozen instelling, had alleen de keuze tussen ja of nee.
Het akkoord zelf legt de regels vast: welke gegevens worden overgedragen, om welke redenen, hoelang en met welke controles. De goedgekeurde tekst zegt daar niets over. Burgers die tussen de EU en Zwitserland vliegen, zullen hun gegevens zien verwerkt door de Zwitserse autoriteiten en die van de lidstaten, zonder dat het Parlement heeft kunnen wegen op het evenwicht tussen veiligheid en privacy. Het is een overdracht van macht naar de uitvoerende macht en naar een derde land, in naam van de terrorismebestrijding.
Politiële en justitiële samenwerking met Zwitserland is noodzakelijk. Terrorisme en georganiseerde criminaliteit stoppen niet aan de grenzen, en een staat die grenzen deelt met de EU moet informatie kunnen uitwisselen. Maar veiligheid is geen blanco cheque. Elk bestand met persoonsgegevens schept een risico op misbruik, fouten, verduistering. Het evenredigheidsbeginsel vereist dat dit risico wordt afgewogen en dat doeltreffende rechtsmiddelen worden voorzien voor de betrokkenen.
Het akkoord is echter onderhandeld in een procedure die het Parlement elk amendementsrecht ontneemt. De waarborgen bestaan misschien in de tekst van het akkoord, maar ze zijn bij deze stemming niet publiek besproken. Een consequente liberale aanpak zou hebben geëist dat het akkoord aan een gedetailleerd onderzoek werd onderworpen, met duidelijke beperkingen op de bewaring van gegevens en onafhankelijk rechterlijk toezicht. De massale instemming van het Parlement ontslaat niet van die eis: ze maakt die dringender.
Een akkoord goedkeuren zonder eraan te kunnen raken is geen democratische controle uitoefenen, het is een elders onderhandeld compromis bekrachtigen.
Het Europees Parlement heeft groen licht gegeven aan het EU-Zwitserland-akkoord over de overdracht van gegevens uit passagiersdossiers (PNR) met 549 stemmen voor, 75 tegen en 30 onthoudingen. Een massale stemming, maar die een reeds onderhandelde tekst bekrachtigt, zonder mogelijkheid tot amendement. De echte vraag is niet of veiligheid deze overdracht rechtvaardigt, maar wie de bestanden controleert en tegen welke prijs voor de vrijheden.
Het Parlement werd om goedkeuring gevraagd: het kon het akkoord goedkeuren of verwerpen, niet amenderen. Door voor te stemmen bekrachtigt het een mechanisme voor de overdracht van persoonsgegevens naar een derde land zonder er waarborgen in te hebben kunnen aanbrengen. Dat is geen procedurele verwijt: het is de vaststelling van een onevenwicht. De lidstaten en de Commissie hebben onderhandeld; het Parlement, de enige rechtstreeks verkozen instelling, had alleen de keuze tussen ja of nee.
Het akkoord zelf legt de regels vast: welke gegevens worden overgedragen, om welke redenen, hoelang en met welke controles. De goedgekeurde tekst zegt daar niets over. Burgers die tussen de EU en Zwitserland vliegen, zullen hun gegevens zien verwerkt door de Zwitserse autoriteiten en die van de lidstaten, zonder dat het Parlement heeft kunnen wegen op het evenwicht tussen veiligheid en privacy. Het is een overdracht van macht naar de uitvoerende macht en naar een derde land, in naam van de terrorismebestrijding.
Politiële en justitiële samenwerking met Zwitserland is noodzakelijk. Terrorisme en georganiseerde criminaliteit stoppen niet aan de grenzen, en een staat die grenzen deelt met de EU moet informatie kunnen uitwisselen. Maar veiligheid is geen blanco cheque. Elk bestand met persoonsgegevens schept een risico op misbruik, fouten, verduistering. Het evenredigheidsbeginsel vereist dat dit risico wordt afgewogen en dat doeltreffende rechtsmiddelen worden voorzien voor de betrokkenen.
Het akkoord is echter onderhandeld in een procedure die het Parlement elk amendementsrecht ontneemt. De waarborgen bestaan misschien in de tekst van het akkoord, maar ze zijn bij deze stemming niet publiek besproken. Een consequente liberale aanpak zou hebben geëist dat het akkoord aan een gedetailleerd onderzoek werd onderworpen, met duidelijke beperkingen op de bewaring van gegevens en onafhankelijk rechterlijk toezicht. De massale instemming van het Parlement ontslaat niet van die eis: ze maakt die dringender.
Een akkoord goedkeuren zonder eraan te kunnen raken is geen democratische controle uitoefenen, het is een elders onderhandeld compromis bekrachtigen.
