Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε ψήφισμα που καταδικάζει τον ισλαμιστικό εισοδισμό, ζητά μια ευρωπαϊκή μέθοδο για τον εντοπισμό των σημείων του και απαιτεί να εγγραφούν στον αντιτρομοκρατικό κατάλογο της ΕΕ οι οντότητες που συνδέονται με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, εφόσον πληρούνται τα νομικά κριτήρια. Ζητά επίσης τα ευρωπαϊκά κονδύλια να μην ωφελούν κανένα δίκτυο που περιλαμβάνεται ήδη σε αυτόν τον κατάλογο και η Επιτροπή να λογοδοτήσει για τις χρηματοδοτήσεις που καταβλήθηκαν σε οντότητες ύποπτες για σχέσεις με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους. Δεν πρόκειται για νόμο: το Κοινοβούλιο εκφράζει πολιτική θέση και απευθύνει αιτήματα στην Επιτροπή και στα κράτη μέλη.
Το κείμενο βασίζεται στη διαπίστωση ότι ισλαμιστικά δίκτυα χρησιμοποιούν τις διαδικασίες, τη χρηματοδότηση και τη γλώσσα των ευρωπαϊκών θεσμών για να αποκτήσουν νομιμοποίηση και να αποδυναμώσουν τις δημοκρατικές αξίες εκ των έσω. Αναφέρει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Μουσουλμάνων, πρώην Ομοσπονδία Ισλαμικών Οργανώσεων στην Ευρώπη, και συνδεδεμένες με αυτό οργανώσεις όπως το FEMYSO. Το ψήφισμα επιμένει στη διάκριση μεταξύ του Ισλάμ ως θρησκείας και του πολιτικού ισλαμισμού, και στο γεγονός ότι η καταπολέμηση των διακρίσεων δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για να εμποδίζεται οποιαδήποτε κριτική του Ισλάμ.
Μια ευρωπαϊκή μέθοδος για τον εντοπισμό του εισοδισμούΤο Κοινοβούλιο ζητά μια κοινή μέθοδο για τον εντοπισμό των σημείων ισλαμιστικού εισοδισμού: σύγχυση θρησκείας και πολιτικής, διπλός θεσμικός λόγος, οικονομική αδιαφάνεια, επαναλαμβανόμενες εταιρικές σχέσεις, εγγύτητα με ήδη εντοπισμένα δίκτυα, ακτιβιστικές εκθέσεις, ανασύσταση δομών και κατάχρηση των πλαισίων καταπολέμησης των διακρίσεων.
Εγγραφή στον αντιτρομοκρατικό κατάλογο εφόσον πληρούνται τα κριτήριαΚαλεί το Συμβούλιο να εγγράψει οντότητες και πρόσωπα που συνδέονται με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους στον κατάλογο της Ένωσης των τρομοκρατικών οργανώσεων, εφόσον πληρούνται τα κριτήρια της κοινής θέσης 2001/931/ΚΕΠΠΑ, και να εφαρμόσει τα αντίστοιχα περιοριστικά μέτρα. Η αξιολόγηση δεν πρέπει να περιορίζεται στις επίσημα δηλωμένες δομές: συνδεδεμένες οντότητες, οργανώσεις βιτρίνα, χρηματοοικονομικοί ενδιάμεσοι και δίκτυα νέων πρέπει να λαμβάνονται υπόψη.
Κανένα κονδύλιο της ΕΕ προς τα καταγεγραμμένα δίκτυαΤο Κοινοβούλιο πιέζει την Επιτροπή να διασφαλίσει ότι κανένα κονδύλιο της Ένωσης δεν περιέρχεται, άμεσα ή έμμεσα, σε οντότητες, εταίρους, αναδόχους, υπεργολάβους, πραγματικούς δικαιούχους ή τελικούς αποδέκτες που συνδέονται με δίκτυα που περιλαμβάνονται στον αντιτρομοκρατικό κατάλογο της ΕΕ. Ζητά επίσης μια συνολική εικόνα όλων των περιπτώσεων κονδυλίων που καταβλήθηκαν σε πρόσωπα ή οντότητες ύποπτες για σχέσεις με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους ή τον πολιτικό ισλαμισμό, με τα ποσά, τα προγράμματα, τις αιτιολογήσεις και τις αδυναμίες ελέγχου, και τη διάθεση των συμβάσεων επιχορήγησης.
Ενισχυμένη διαφάνεια και έλεγχος των χρηματοδοτήσεωνΗ Επιτροπή καλείται να διασφαλίσει την πλήρη ιχνηλασιμότητα των αλυσίδων χρηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένων των υποεπιχορηγήσεων, των χρηματοοικονομικών διαμεσολαβητών και των πραγματικών δικαιούχων, να ενισχύσει τις υποχρεώσεις δέουσας επιμέλειας των διαχειριστικών αρχών και των δικαιούχων, και να αξιοποιήσει πλήρως το σύστημα έγκαιρης ανίχνευσης και αποκλεισμού (EDES) όταν οντότητες προωθούν τον ισλαμιστικό εισοδισμό, τη ριζοσπαστικοποίηση, τον αντισημιτισμό ή την τρομοκρατία.
Ευρωπαϊκός κατάλογος ιεροκηρύκων μίσουςΤο Κοινοβούλιο ζητά έναν κατάλογο ιεροκηρύκων μίσους σε επίπεδο Ένωσης και καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να ενισχύσουν τους ελέγχους θεωρήσεων, αδειών διαμονής και αδειών κινητικότητας όταν πρόσωπα συνδέονται με αυτόν τον κατάλογο. Υποστηρίζει επίσης όλα τα εθνικά μέτρα που αποσκοπούν στην απαγόρευση της πλήρους κάλυψης (νικάμπ ή μπούρκα) σε δημόσιους χώρους και σε χώρους ανοιχτούς στο κοινό.
Το ψήφισμα εγκρίθηκε με 381 ψήφους υπέρ, 167 κατά και 15 αποχές κατά τη διάρκεια ηλεκτρονικής ψηφοφορίας με ονομαστική κλήση.
Για τους πολίτες, αυτή η ψηφοφορία δεν δημιουργεί νέα νομική υποχρέωση: καθορίζει την πολιτική θέση του Κοινοβουλίου και ασκεί πίεση στην Επιτροπή και στα κράτη μέλη. Συγκεκριμένα, το Κοινοβούλιο ζητά να ιχνηλατούνται οι ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις μέχρι τους τελικούς δικαιούχους και να αποκλείονται από τις επιχορηγήσεις οι οντότητες που συνδέονται με καταγεγραμμένα τρομοκρατικά δίκτυα. Ζητά επίσης οι οργανώσεις που συνδέονται με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Μουσουλμάνων, όπως το FEMYSO, να στερούνται πρόσβασης στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και να διαγράφονται από το μητρώο διαφάνειας της ΕΕ. Οι έλεγχοι στα σύνορα και στις άδειες διαμονής θα μπορούσαν να ενισχυθούν για τα πρόσωπα που εγγράφονται σε μελλοντικό κατάλογο ιεροκηρύκων μίσους, και υποστηρίζονται τα εθνικά μέτρα που απαγορεύουν το νικάμπ ή την μπούρκα στον δημόσιο χώρο.
Με 381 ψήφους κατά 167, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καταδικάζει τον ισλαμιστικό εισοδισμό και ζητά να εγγραφούν τα δίκτυα που συνδέονται με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους στον αντιτρομοκρατικό κατάλογο της ΕΕ όταν πληρούνται τα νομικά κριτήρια. Απαιτεί επίσης πλήρη διαφάνεια για τα ευρωπαϊκά κονδύλια που καταβάλλονται σε ύποπτες οντότητες. Αλλά αυτό το ψήφισμα δεν είναι νόμος: καθορίζει μια πολιτική θέση και ασκεί πίεση στην Επιτροπή και το Συμβούλιο. Το πραγματικό διακύβευμα βρίσκεται εκεί: οι ευρωπαϊκοί θεσμοί χρηματοδοτούν, συμβουλεύονται και προσκαλούν δομές τις οποίες στη συνέχεια αρνούνται να κατονομάσουν.
Το Κοινοβούλιο δεν νομοθετεί εδώ. Απευθύνει αιτήματα στην Επιτροπή, το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη. Η ψηφοφορία της Πέμπτης δεν δημιουργεί καμία νέα υποχρέωση: καθορίζει μια πολιτική πλειοψηφία και καθιστά δημόσια μια γραμμή ρήξης. Οι 381 ψήφοι υπέρ, οι 167 κατά και οι 15 αποχές λένε ένα απλό πράγμα: μια πλειοψηφία εκλεγμένων αρνείται να συνεχίσει να αντιμετωπίζει τα ισλαμιστικά δίκτυα ως αντιπροσωπευτικούς συνομιλητές.
Η πρακτική εμβέλεια θα εξαρτηθεί από δύο παράγοντες. Πρώτον, το Συμβούλιο, το οποίο μόνο μπορεί να εγγράψει οντότητες στον αντιτρομοκρατικό κατάλογο. Δεύτερον, την Επιτροπή, η οποία διαχειρίζεται τα κονδύλια και μπορεί να ενεργοποιήσει το σύστημα έγκαιρης ανίχνευσης και αποκλεισμού (EDES), το εργαλείο που επιτρέπει τον αποκλεισμό ενός δικαιούχου από τις ευρωπαϊκές επιχορηγήσεις. Το Κοινοβούλιο ζητά να χρησιμοποιηθεί πλήρως αυτό το εργαλείο όταν οντότητες προωθούν τον ισλαμιστικό εισοδισμό, τη ριζοσπαστικοποίηση ή τον αντισημιτισμό. Πρόκειται για αίτημα, όχι για αυτόματο μηχανισμό.
Το πιο συγκεκριμένο σημείο του ψηφίσματος είναι οικονομικό. Το Κοινοβούλιο απαιτεί από την Επιτροπή να παράσχει μια συνολική εικόνα όλων των περιπτώσεων ευρωπαϊκών κονδυλίων που καταβλήθηκαν σε πρόσωπα ή οντότητες που υπάρχουν υπόνοιες ότι συνδέονται με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους ή το πολιτικό Ισλάμ, με τα ποσά, τα προγράμματα, τις αιτιολογήσεις και τις αδυναμίες ελέγχου. Ζητά επίσης την πλήρη ιχνηλασιμότητα των χρηματοδοτικών αλυσίδων, συμπεριλαμβανομένων των υπο-επιχορηγήσεων, των χρηματοπιστωτικών διαμεσολαβητών και των πραγματικών δικαιούχων. Για μια μικρομεσαία επιχείρηση ή έναν σύλλογο που ζητά επιχορήγηση, αυτό σημαίνει βαρύτερους ελέγχους και μεγαλύτερες προθεσμίες. Για τον φορολογούμενο, σημαίνει ότι τα δημόσια χρήματα παύουν να καταβάλλονται χωρίς εξέταση των αξιών εκείνων που τα λαμβάνουν.
Το ψήφισμα δεν αρκείται στο να ζητά λογοδοσία: επισημαίνει έναν μηχανισμό. Ένα δίκτυο που λαμβάνει ευρωπαϊκά κονδύλια αποκτά θεσμική αναγνώριση, στη συνέχεια πρόσβαση σε διαβουλεύσεις και εκδηλώσεις, και έπειτα μέσα ενημέρωσης που του προσδίδουν νομιμοποίηση. Κάθε στάδιο ενισχύει το επόμενο. Ζητώντας να στερηθούν οι οργανώσεις που συνδέονται με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Μουσουλμάνων, όπως το FEMYSO, την πρόσβαση στους θεσμούς και να διαγραφούν από το μητρώο διαφάνειας, το Κοινοβούλιο επιτίθεται σε αυτόν τον κύκλο. Αλλά το κάνει με ψήφισμα, χωρίς να τροποποιεί τους κανόνες πρόσβασης ούτε τα κριτήρια επιλεξιμότητας.
Το Κοινοβούλιο στηρίζει τα εθνικά μέτρα που απαγορεύουν το νικάμπ και τη μπούρκα στον δημόσιο χώρο, αλλά δεν τα επιβάλλει σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Καλεί το Συμβούλιο να εγγράψει οντότητες στον αντιτρομοκρατικό κατάλογο, αλλά δεν το πράττει το ίδιο. Ζητά έναν ευρωπαϊκό κατάλογο κηρύκων του μίσους, αλλά δεν δημιουργεί αυτόν τον κατάλογο. Κάθε αίτημα παραμένει εξαρτημένο από την πολιτική βούληση του Συμβουλίου και της Επιτροπής.
Μια προσέγγιση βασισμένη στην επικουρικότητα και την αγορά θα έκανε το αντίθετο: θα ξεκινούσε κόβοντας τις χρηματοδοτήσεις προς δομές που δεν σέβονται τις αξίες της Ένωσης, τροποποιώντας τον δημοσιονομικό κανονισμό ώστε ο αποκλεισμός να είναι αυτόματος και όχι διακριτικός. Θα επέβαλλε επίσης τη διαφάνεια των πραγματικών δικαιούχων όλων των ευρωπαϊκών επιχορηγήσεων, χωρίς να περιμένει ειδικό αίτημα του Κοινοβουλίου. Το τρέχον ψήφισμα ζητά τη διαφάνεια· δεν την οργανώνει.
Υπάρχει πλειοψηφία για να κατονομαστούν τα δίκτυα· δεν υπάρχει ακόμη για να κοπούν τα κονδύλια.
Με 381 ψήφους κατά 167, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καταδικάζει τον ισλαμιστικό εισοδισμό και ζητά να εγγραφούν τα δίκτυα που συνδέονται με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους στον αντιτρομοκρατικό κατάλογο της ΕΕ όταν πληρούνται τα νομικά κριτήρια. Απαιτεί επίσης πλήρη διαφάνεια για τα ευρωπαϊκά κονδύλια που καταβάλλονται σε ύποπτες οντότητες. Αλλά αυτό το ψήφισμα δεν είναι νόμος: καθορίζει μια πολιτική θέση και ασκεί πίεση στην Επιτροπή και το Συμβούλιο. Το πραγματικό διακύβευμα βρίσκεται εκεί: οι ευρωπαϊκοί θεσμοί χρηματοδοτούν, συμβουλεύονται και προσκαλούν δομές τις οποίες στη συνέχεια αρνούνται να κατονομάσουν.
Το Κοινοβούλιο δεν νομοθετεί εδώ. Απευθύνει αιτήματα στην Επιτροπή, το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη. Η ψηφοφορία της Πέμπτης δεν δημιουργεί καμία νέα υποχρέωση: καθορίζει μια πολιτική πλειοψηφία και καθιστά δημόσια μια γραμμή ρήξης. Οι 381 ψήφοι υπέρ, οι 167 κατά και οι 15 αποχές λένε ένα απλό πράγμα: μια πλειοψηφία εκλεγμένων αρνείται να συνεχίσει να αντιμετωπίζει τα ισλαμιστικά δίκτυα ως αντιπροσωπευτικούς συνομιλητές.
Η πρακτική εμβέλεια θα εξαρτηθεί από δύο παράγοντες. Πρώτον, το Συμβούλιο, το οποίο μόνο μπορεί να εγγράψει οντότητες στον αντιτρομοκρατικό κατάλογο. Δεύτερον, την Επιτροπή, η οποία διαχειρίζεται τα κονδύλια και μπορεί να ενεργοποιήσει το σύστημα έγκαιρης ανίχνευσης και αποκλεισμού (EDES), το εργαλείο που επιτρέπει τον αποκλεισμό ενός δικαιούχου από τις ευρωπαϊκές επιχορηγήσεις. Το Κοινοβούλιο ζητά να χρησιμοποιηθεί πλήρως αυτό το εργαλείο όταν οντότητες προωθούν τον ισλαμιστικό εισοδισμό, τη ριζοσπαστικοποίηση ή τον αντισημιτισμό. Πρόκειται για αίτημα, όχι για αυτόματο μηχανισμό.
Το πιο συγκεκριμένο σημείο του ψηφίσματος είναι οικονομικό. Το Κοινοβούλιο απαιτεί από την Επιτροπή να παράσχει μια συνολική εικόνα όλων των περιπτώσεων ευρωπαϊκών κονδυλίων που καταβλήθηκαν σε πρόσωπα ή οντότητες που υπάρχουν υπόνοιες ότι συνδέονται με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους ή το πολιτικό Ισλάμ, με τα ποσά, τα προγράμματα, τις αιτιολογήσεις και τις αδυναμίες ελέγχου. Ζητά επίσης την πλήρη ιχνηλασιμότητα των χρηματοδοτικών αλυσίδων, συμπεριλαμβανομένων των υπο-επιχορηγήσεων, των χρηματοπιστωτικών διαμεσολαβητών και των πραγματικών δικαιούχων. Για μια μικρομεσαία επιχείρηση ή έναν σύλλογο που ζητά επιχορήγηση, αυτό σημαίνει βαρύτερους ελέγχους και μεγαλύτερες προθεσμίες. Για τον φορολογούμενο, σημαίνει ότι τα δημόσια χρήματα παύουν να καταβάλλονται χωρίς εξέταση των αξιών εκείνων που τα λαμβάνουν.
Το ψήφισμα δεν αρκείται στο να ζητά λογοδοσία: επισημαίνει έναν μηχανισμό. Ένα δίκτυο που λαμβάνει ευρωπαϊκά κονδύλια αποκτά θεσμική αναγνώριση, στη συνέχεια πρόσβαση σε διαβουλεύσεις και εκδηλώσεις, και έπειτα μέσα ενημέρωσης που του προσδίδουν νομιμοποίηση. Κάθε στάδιο ενισχύει το επόμενο. Ζητώντας να στερηθούν οι οργανώσεις που συνδέονται με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Μουσουλμάνων, όπως το FEMYSO, την πρόσβαση στους θεσμούς και να διαγραφούν από το μητρώο διαφάνειας, το Κοινοβούλιο επιτίθεται σε αυτόν τον κύκλο. Αλλά το κάνει με ψήφισμα, χωρίς να τροποποιεί τους κανόνες πρόσβασης ούτε τα κριτήρια επιλεξιμότητας.
Το Κοινοβούλιο στηρίζει τα εθνικά μέτρα που απαγορεύουν το νικάμπ και τη μπούρκα στον δημόσιο χώρο, αλλά δεν τα επιβάλλει σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Καλεί το Συμβούλιο να εγγράψει οντότητες στον αντιτρομοκρατικό κατάλογο, αλλά δεν το πράττει το ίδιο. Ζητά έναν ευρωπαϊκό κατάλογο κηρύκων του μίσους, αλλά δεν δημιουργεί αυτόν τον κατάλογο. Κάθε αίτημα παραμένει εξαρτημένο από την πολιτική βούληση του Συμβουλίου και της Επιτροπής.
Μια προσέγγιση βασισμένη στην επικουρικότητα και την αγορά θα έκανε το αντίθετο: θα ξεκινούσε κόβοντας τις χρηματοδοτήσεις προς δομές που δεν σέβονται τις αξίες της Ένωσης, τροποποιώντας τον δημοσιονομικό κανονισμό ώστε ο αποκλεισμός να είναι αυτόματος και όχι διακριτικός. Θα επέβαλλε επίσης τη διαφάνεια των πραγματικών δικαιούχων όλων των ευρωπαϊκών επιχορηγήσεων, χωρίς να περιμένει ειδικό αίτημα του Κοινοβουλίου. Το τρέχον ψήφισμα ζητά τη διαφάνεια· δεν την οργανώνει.
Υπάρχει πλειοψηφία για να κατονομαστούν τα δίκτυα· δεν υπάρχει ακόμη για να κοπούν τα κονδύλια.
