Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε ψήφισμα που διαπιστώνει ότι το κυβερνών κόμμα στη Γεωργία, το Γεωργιανό Όνειρο, όχι μόνο ανέστειλε αλλά ουσιαστικά ανέτρεψε την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση της χώρας. Ζητά από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της να επιβάλουν αμέσως στοχευμένες προσωπικές κυρώσεις κατά του Μπιτζίνα Ιβανισβίλι, της οικογένειάς του, των επιχειρήσεών του, των ηγετών του Γεωργιανού Ονείρου, δικαστών, εισαγγελέων και άλλων υπευθύνων για την καταστολή. Το Κοινοβούλιο ζητά επίσης την άμεση απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων, συμπεριλαμβανομένου του πρώην προέδρου Μιχαήλ Σαακασβίλι, και επαναβεβαιώνει την υποστήριξή του στην κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Γεωργίας. Το κείμενο εγκρίθηκε με 436 ψήφους υπέρ, 145 κατά και 47 αποχές.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε δημοσιεύσει το 2025 έκθεση που τεκμηρίωνε τη δημοκρατική οπισθοδρόμηση στη Γεωργία και την de facto αναστολή της διαδικασίας ένταξης της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η έκθεση αυτή διαπίστωνε ότι οι γεωργιανές αρχές δεν είχαν εφαρμόσει τις εννέα προϋποθέσεις που απαιτούνται για το καθεστώς της υποψήφιας χώρας και απομακρύνονταν από τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αντέδρασε εγκρίνοντας ψήφισμα που προχωρά πέρα από την απλή διαπίστωση: ζητά κυρώσεις και καταγγέλλει πλήρη αναστροφή της ευρωπαϊκής πορείας της Γεωργίας. Το ψήφισμα αυτό δεν είναι νόμος: εκφράζει την πολιτική θέση του Κοινοβουλίου και ζητά από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να δράσουν.
Προσωπικές κυρώσεις κατά του ΙβανισβίλιΤο Κοινοβούλιο ζητά από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της να επιβάλουν χωρίς καθυστέρηση στοχευμένες κυρώσεις κατά του Μπιτζίνα Ιβανισβίλι, των μελών της οικογένειάς του και των επιχειρήσεών του, καθώς και κατά των κύριων ηγετών του Γεωργιανού Ονείρου, δικαστών, εισαγγελέων και άλλων υπευθύνων για την καταστολή και την εκλογική νοθεία. Ζητά το πάγωμα των περιουσιακών στοιχείων του Ιβανισβίλι και συνεργασία με το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες για το ζήτημα αυτό.
Άρση του ουγγρικού βέτοΤο Κοινοβούλιο προτρέπει τη νέα ουγγρική κυβέρνηση να άρει το βέτο που επέβαλε ο προκάτοχός της στις στοχευμένες κυρώσεις σε επίπεδο Ένωσης κατά του Μπιτζίνα Ιβανισβίλι και του συνόλου των ηγετών του Γεωργιανού Ονείρου. Καλεί το Συμβούλιο να εξετάσει συλλογικούς μηχανισμούς όταν η ομοφωνία δεν είναι εφικτή, ώστε η Ένωση να μπορεί να ανταποκρίνεται αποτελεσματικά και ενωμένα.
Απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένωνΤο Κοινοβούλιο απαιτεί την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωση όλων των ατόμων που φυλακίστηκαν για πολιτικούς λόγους, συμπεριλαμβανομένων των στελεχών της αντιπολίτευσης και πρώην αξιωματούχων. Επαναλαμβάνει το αίτημά του για την άμεση απελευθέρωση του πρώην προέδρου Μιχαήλ Σαακασβίλι για ανθρωπιστικούς λόγους και ζητά οι ευρωβουλευτές να έχουν απρόσκοπτη πρόσβαση στον Σαακασβίλι και στους άλλους πολιτικούς κρατουμένους.
Μη αναγνώριση του γεωργιανού κοινοβουλίουΤο Κοινοβούλιο διατηρεί τη θέση του περί μη αναγνώρισης της νομιμότητας του γεωργιανού κοινοβουλίου και του προέδρου που αυτό διόρισε, το οποίο χαρακτηρίζει de facto κοινοβούλιο ενός κόμματος. Ζητά από τους εκπροσώπους της Ένωσης και τους ευρωβουλευτές να απέχουν από συναντήσεις με τους εκπροσώπους του καθεστώτος, ξεκινώντας από τον σημερινό de facto πρόεδρο, όσο συνεχίζονται η καταστολή και η δημοκρατική οπισθοδρόμηση.
Υποστήριξη της γεωργιανής κυριαρχίαςΤο Κοινοβούλιο επαναβεβαιώνει την ακλόνητη υποστήριξή του στην κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Γεωργίας και καταδικάζει τη ρωσική κατοχή των περιοχών της Αμπχαζίας και του Τσκινβάλι/Νότιας Οσετίας. Καταδικάζει την ανάπτυξη της ρωσικής ναυτικής βάσης στο Οτσαμτσίρε ως παραβίαση της εδαφικής ακεραιότητας και άμεση απειλή για την ασφάλεια της Μαύρης Θάλασσας, και ζητά την άμεση και άνευ όρων αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων.
Το ψήφισμα εγκρίθηκε με 436 ψήφους υπέρ, 145 κατά και 47 αποχές κατά τη διάρκεια ηλεκτρονικής ονομαστικής ψηφοφορίας στις 17 Ιουνίου 2026.
Για τους Ευρωπαίους πολίτες, αυτή η ψηφοφορία σημαίνει ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητά επίσημα κυρώσεις κατά των γεωργιανών αξιωματούχων, αλλά αυτές οι κυρώσεις δεν έχουν τεθεί ακόμη σε ισχύ: πρέπει να εγκριθούν ομόφωνα από τα κράτη μέλη στο Συμβούλιο. Στην πράξη, τα πρόσωπα που στοχεύονται από αυτές τις κυρώσεις θα δουν τα περιουσιακά τους στοιχεία να παγώνουν στην Ένωση και θα τους απαγορευτεί η είσοδος στον ευρωπαϊκό χώρο. Το Κοινοβούλιο ζητά επίσης οι ευρωβουλευτές να μπορούν να επισκέπτονται τον Μιχαήλ Σαακασβίλι και τους άλλους πολιτικούς κρατουμένους, και η Ένωση να συνεχίσει να στηρίζει την κοινωνία των πολιτών και τα ανεξάρτητα γεωργιανά μέσα ενημέρωσης. Αυτό το ψήφισμα δεν έχει ισχύ νόμου: εκφράζει την πολιτική θέση του Κοινοβουλίου και καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να δράσουν.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διαπιστώνει ότι το Γεωργιανό Όνειρο όχι μόνο ανέστειλε αλλά ανέτρεψε την ευρωπαϊκή πορεία της Γεωργίας, και κατονομάζει εκείνους που θέλει να δει να τιμωρούνται: τον Μπιτζίνα Ιβανισβίλι, την οικογένειά του, τις επιχειρήσεις του, τους ηγέτες του κόμματος, δικαστές, εισαγγελείς και τους συνεργούς ιδιοκτήτες μέσων ενημέρωσης. Εγκριθείσα με 436 ψήφους υπέρ, 145 κατά και 47 αποχές, η απόφαση αυτή δεν είναι νόμος: είναι πολιτική πίεση, και όλα εξαρτώνται πλέον από την ομοφωνία των κρατών μελών στο Συμβούλιο.
Ένα ψήφισμα δεν παγώνει κανέναν λογαριασμό. Αλλά θέτει έναν στόχο και καθιστά την αδράνεια δαπανηρή για όσους την επιλέγουν. Κατονομάζοντας τον Μπιτζίνα Ιβανισβίλι, την οικογένειά του, τις επιχειρήσεις του, τους δικαστές και εισαγγελείς που υπηρετούν την καταστολή, το Κοινοβούλιο βγαίνει από το μητρώο των διπλωματικών λύπων. Λέει ποιος κατέλαβε το κράτος, και το λέει δημόσια, με 436 ψήφους.
Ο μηχανισμός είναι απλός και πρέπει να τον κοιτάξουμε κατάματα: οι προσωπικές κυρώσεις εμπίπτουν στο Συμβούλιο, όπου αρκεί ένα βέτο. Το Κοινοβούλιο ζητά επομένως ρητά από τη νέα ουγγρική κυβέρνηση να άρει τον αποκλεισμό του προκατόχου της, και καλεί το Συμβούλιο να μελετήσει συλλογικούς μηχανισμούς όταν η ομοφωνία είναι ανέφικτη. Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα: μια Ένωση που απαιτεί ομοφωνία για να υπερασπιστεί τις δικές της αξίες καταλήγει να μην απαιτεί τίποτα απολύτως.
Το ψήφισμα περιγράφει έναν συγκεκριμένο μηχανισμό, και εκεί είναι χρήσιμο. Ένας νόμος για τις επιχορηγήσεις διευρύνει την έννοια της ξένης χρηματοδότησης σε σημείο που την καθιστά αδίκημα επισύρον με ποινή έξι ετών κάθειρξης, αποκόπτοντας την κοινωνία των πολιτών και τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης από κάθε εξωτερική χρηματοδότηση. Μια τροποποίηση του εκλογικού κώδικα απαγορεύει στους πολίτες να ψηφίζουν από το εξωτερικό. Κόμματα της αντιπολίτευσης στοχοποιούνται από συνταγματική προσφυγή που καταθέτουν 88 βουλευτές. Κάθε μέτρο μειώνει το κόστος της καταστολής για την εξουσία και αυξάνει το κόστος της αντίστασης για τους πολίτες.
Το Κοινοβούλιο εξαρτά επομένως τις σχέσεις με τις αρχές από επαληθεύσιμες μεταρρυθμίσεις και περιορίζει τις πολιτικές επαφές στο απολύτως αναγκαίο, διατηρώντας παράλληλα τη δέσμευση προς την κοινωνία των πολιτών και τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης. Αυτή είναι η σωστή στάθμιση: να μην αντιμετωπίζεις το καθεστώς ως κανονικό εταίρο, να μην εγκαταλείπεις όσους αγωνίζονται. Σχεδόν το 75% των Γεωργιανών στηρίζει την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση σύμφωνα με το κείμενο: αυτούς πρέπει να έχει κατά νου η Ένωση, όχι τους ηγέτες που τους στερούν το δικαίωμα ψήφου.
Το κείμενο παραμένει πολιτική σύσταση, χωρίς νομική υποχρέωση. Μια προσέγγιση βασισμένη στην επικουρικότητα και την ευθύνη θα είχε συμπληρώσει την πίεση με αναληφθείσες μονομερείς πράξεις: τα κράτη μέλη που έχουν ήδη επιβάλει απαγορεύσεις εισόδου, και το Κοινοβούλιο το χαιρετίζει, θα έπρεπε να συντονίσουν τους καταλόγους τους και να δημοσιεύσουν τα κριτήριά τους, αντί να περιμένουν μια ομοφωνία που προστατεύει τα συμφέροντα μιας μόνο κυβέρνησης. Η διαφάνεια σχετικά με το ποιος στοχοποιείται, και γιατί, αξίζει περισσότερο από ένα ακόμη ανακοινωθέν.
Πρέπει επίσης να μετρήσουμε το κόστος της καθυστέρησης. Κάθε μήνας χωρίς κυρώσεις σημαίνει περιουσιακά στοιχεία που μετακινούνται, δομές που αναδιοργανώνονται και δίκτυα που εγκαθίστανται, ενώ τα έργα συνδεσιμότητας στη Μαύρη Θάλασσα περιμένουν έναν σταθερό εταίρο. Η αποφασιστικότητα δεν είναι ηθική στάση: είναι αυτό που καθιστά δυνατή μια επένδυση.
Μια Ένωση που απαιτεί ομοφωνία για να υπερασπιστεί τις αξίες της καταλήγει να μην απαιτεί τίποτα απολύτως.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διαπιστώνει ότι το Γεωργιανό Όνειρο όχι μόνο ανέστειλε αλλά ανέτρεψε την ευρωπαϊκή πορεία της Γεωργίας, και κατονομάζει εκείνους που θέλει να δει να τιμωρούνται: τον Μπιτζίνα Ιβανισβίλι, την οικογένειά του, τις επιχειρήσεις του, τους ηγέτες του κόμματος, δικαστές, εισαγγελείς και τους συνεργούς ιδιοκτήτες μέσων ενημέρωσης. Εγκριθείσα με 436 ψήφους υπέρ, 145 κατά και 47 αποχές, η απόφαση αυτή δεν είναι νόμος: είναι πολιτική πίεση, και όλα εξαρτώνται πλέον από την ομοφωνία των κρατών μελών στο Συμβούλιο.
Ένα ψήφισμα δεν παγώνει κανέναν λογαριασμό. Αλλά θέτει έναν στόχο και καθιστά την αδράνεια δαπανηρή για όσους την επιλέγουν. Κατονομάζοντας τον Μπιτζίνα Ιβανισβίλι, την οικογένειά του, τις επιχειρήσεις του, τους δικαστές και εισαγγελείς που υπηρετούν την καταστολή, το Κοινοβούλιο βγαίνει από το μητρώο των διπλωματικών λύπων. Λέει ποιος κατέλαβε το κράτος, και το λέει δημόσια, με 436 ψήφους.
Ο μηχανισμός είναι απλός και πρέπει να τον κοιτάξουμε κατάματα: οι προσωπικές κυρώσεις εμπίπτουν στο Συμβούλιο, όπου αρκεί ένα βέτο. Το Κοινοβούλιο ζητά επομένως ρητά από τη νέα ουγγρική κυβέρνηση να άρει τον αποκλεισμό του προκατόχου της, και καλεί το Συμβούλιο να μελετήσει συλλογικούς μηχανισμούς όταν η ομοφωνία είναι ανέφικτη. Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα: μια Ένωση που απαιτεί ομοφωνία για να υπερασπιστεί τις δικές της αξίες καταλήγει να μην απαιτεί τίποτα απολύτως.
Το ψήφισμα περιγράφει έναν συγκεκριμένο μηχανισμό, και εκεί είναι χρήσιμο. Ένας νόμος για τις επιχορηγήσεις διευρύνει την έννοια της ξένης χρηματοδότησης σε σημείο που την καθιστά αδίκημα επισύρον με ποινή έξι ετών κάθειρξης, αποκόπτοντας την κοινωνία των πολιτών και τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης από κάθε εξωτερική χρηματοδότηση. Μια τροποποίηση του εκλογικού κώδικα απαγορεύει στους πολίτες να ψηφίζουν από το εξωτερικό. Κόμματα της αντιπολίτευσης στοχοποιούνται από συνταγματική προσφυγή που καταθέτουν 88 βουλευτές. Κάθε μέτρο μειώνει το κόστος της καταστολής για την εξουσία και αυξάνει το κόστος της αντίστασης για τους πολίτες.
Το Κοινοβούλιο εξαρτά επομένως τις σχέσεις με τις αρχές από επαληθεύσιμες μεταρρυθμίσεις και περιορίζει τις πολιτικές επαφές στο απολύτως αναγκαίο, διατηρώντας παράλληλα τη δέσμευση προς την κοινωνία των πολιτών και τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης. Αυτή είναι η σωστή στάθμιση: να μην αντιμετωπίζεις το καθεστώς ως κανονικό εταίρο, να μην εγκαταλείπεις όσους αγωνίζονται. Σχεδόν το 75% των Γεωργιανών στηρίζει την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση σύμφωνα με το κείμενο: αυτούς πρέπει να έχει κατά νου η Ένωση, όχι τους ηγέτες που τους στερούν το δικαίωμα ψήφου.
Το κείμενο παραμένει πολιτική σύσταση, χωρίς νομική υποχρέωση. Μια προσέγγιση βασισμένη στην επικουρικότητα και την ευθύνη θα είχε συμπληρώσει την πίεση με αναληφθείσες μονομερείς πράξεις: τα κράτη μέλη που έχουν ήδη επιβάλει απαγορεύσεις εισόδου, και το Κοινοβούλιο το χαιρετίζει, θα έπρεπε να συντονίσουν τους καταλόγους τους και να δημοσιεύσουν τα κριτήριά τους, αντί να περιμένουν μια ομοφωνία που προστατεύει τα συμφέροντα μιας μόνο κυβέρνησης. Η διαφάνεια σχετικά με το ποιος στοχοποιείται, και γιατί, αξίζει περισσότερο από ένα ακόμη ανακοινωθέν.
Πρέπει επίσης να μετρήσουμε το κόστος της καθυστέρησης. Κάθε μήνας χωρίς κυρώσεις σημαίνει περιουσιακά στοιχεία που μετακινούνται, δομές που αναδιοργανώνονται και δίκτυα που εγκαθίστανται, ενώ τα έργα συνδεσιμότητας στη Μαύρη Θάλασσα περιμένουν έναν σταθερό εταίρο. Η αποφασιστικότητα δεν είναι ηθική στάση: είναι αυτό που καθιστά δυνατή μια επένδυση.
Μια Ένωση που απαιτεί ομοφωνία για να υπερασπιστεί τις αξίες της καταλήγει να μην απαιτεί τίποτα απολύτως.
