Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε την καταβολή 2 033 869 ευρώ στο Βέλγιο για να βοηθήσει 507 πρώην εργαζόμενους της εταιρείας Liberty, οι οποίοι απολύθηκαν στον τομέα της μεταλλουργίας στη Λιέγη. Το ποσό αυτό καλύπτει το 85 τοις εκατό του συνολικού κόστους των μέτρων, το οποίο εκτιμάται σε 2 392 788 ευρώ. Τα χρήματα θα χρησιμοποιηθούν για τη χρηματοδότηση καταρτίσεων, βοήθειας για την αναζήτηση εργασίας και εξατομικευμένης υποστήριξης. Το κείμενο είναι οριστικό από την πλευρά του Κοινοβουλίου και αναμένει τώρα την επίσημη έγκριση των κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η Liberty, μια χαλυβουργική εταιρεία της επαρχίας της Λιέγης, κηρύχθηκε σε πτώχευση στις 22 Απριλίου 2025. Η πτώχευση αυτή οδήγησε στην απόλυση 507 εργαζομένων. Το Βέλγιο ζήτησε τη βοήθεια του Ευρωπαϊκού Ταμείου Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση (ΕΤΠ), ενός ταμείου που στηρίζει τους εργαζόμενους που χάνουν την εργασία τους λόγω μεγάλων παγκόσμιων οικονομικών αλλαγών. Η αίτηση υποβλήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2025 και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ολοκλήρωσε την αξιολόγησή της στις 2 Μαρτίου 2026.
Βοήθεια 2 033 869 ευρώΤο Βέλγιο θα λάβει 2 033 869 ευρώ από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση. Το ποσό αυτό αντιπροσωπεύει το 85 τοις εκατό του συνολικού κόστους των μέτρων, το οποίο ανέρχεται σε 2 392 788 ευρώ.
507 εργαζόμενοι που αφοράΤα χρήματα προορίζονται για 507 πρώην εργαζόμενους της Liberty, οι οποίοι απολύθηκαν στον τομέα της μεταλλουργίας στη Λιέγη. Η περίοδος αναφοράς για αυτές τις απολύσεις εκτείνεται από τις 24 Απριλίου 2025 έως τις 24 Αυγούστου 2025.
Καταρτίσεις και υποστήριξηΤα κονδύλια θα χρηματοδοτήσουν εξατομικευμένες υπηρεσίες ύψους 2 358 922 ευρώ: βοήθεια για την αναζήτηση εργασίας, καταρτίσεις και επαγγελματική επανένταξη, ιδίως στον τομέα της πληροφορικής, και βοήθεια για τη δημιουργία επιχείρησης. Τα υπόλοιπα 33 866 ευρώ καλύπτουν την προετοιμασία, τη διαχείριση, την ενημέρωση και τον έλεγχο.
Έναρξη υπηρεσιών την 1η Ιουνίου 2025Το Βέλγιο άρχισε να παρέχει εξατομικευμένες υπηρεσίες στους δικαιούχους την 1η Ιουνίου 2025. Οι δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν από την ημερομηνία αυτή μπορούν να επιστραφούν από το ταμείο για 24 μήνες μετά την έναρξη ισχύος της απόφασης χρηματοδότησης.
Επιλέξιμες διοικητικές δαπάνεςΟι διοικητικές δαπάνες που πραγματοποίησε το Βέλγιο από τις 22 Απριλίου 2025 μπορούν να καλυφθούν από το ταμείο για 31 μήνες μετά την έναρξη ισχύος της απόφασης χρηματοδότησης.
Το Κοινοβούλιο ενέκρινε το κείμενο με 586 ψήφους υπέρ, 48 κατά και 16 αποχές σε ηλεκτρονική ψηφοφορία με ονομαστική κλήση.
Στην πράξη, 507 πρώην εργαζόμενοι της Liberty στη Λιέγη θα μπορούν να επωφεληθούν από καταρτίσεις, υποστήριξη για την εύρεση εργασίας και βοήθεια για τη δημιουργία της δικής τους επιχείρησης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση καλύπτει το 85 τοις εκατό του κόστους αυτών των μέτρων, ενώ το υπόλοιπο χρηματοδοτείται από το Βέλγιο. Η βοήθεια αυτή είναι έκτακτη και δεν αντικαθιστά τις εθνικές αρμοδιότητες στον τομέα της απασχόλησης. Το κείμενο πρέπει ακόμη να λάβει την επίσημη έγκριση των κυβερνήσεων των κρατών μελών πριν γίνει οριστικό.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εγκρίνει την καταβολή 2.033.869 ευρώ στο Βέλγιο για 507 πρώην εργαζόμενους της Liberty στη Λιέγη. Μια έκτακτη και νόμιμη βοήθεια, που δεν αντικαθιστά ούτε την ευθύνη της εταιρείας ούτε μια βιομηχανική πολιτική που να αξίζει το όνομά της.
Η πτώχευση της Liberty, που κηρύχθηκε στις 22 Απριλίου 2025, άφησε 507 εργαζόμενους στον δρόμο. Το ΕΤΑ επεμβαίνει για να χρηματοδοτήσει καταρτίσεις, συνοδευτική υποστήριξη και βοήθειες για τη δημιουργία επιχείρησης. Είναι ένα κοινωνικό αμορτισέρ, όχι βιομηχανική λύση. Τα ευρωπαϊκά χρήματα δεν θα επαναφέρουν τις γραμμές γαλβανισμού της Λιέγης, που είναι σταματημένες από τον Δεκέμβριο του 2021, ούτε θα αναστήσουν ένα οικονομικό μοντέλο που απέτυχε.
Το ίδιο το κείμενο το παραδέχεται μισόλογα: το Κοινοβούλιο «λυπάται που η παραγωγική δραστηριότητα δεν ξεκίνησε ξανά παρά την εξαγορά» και ανησυχεί «για τη χρηματοοικονομική βιωσιμότητα του οικονομικού μοντέλου και τη μη τήρηση των δεσμεύσεων σε θέματα επενδύσεων». Με άλλα λόγια, η πτώχευση δεν είναι μόνο καρπός της παγκοσμιοποίησης ή των τιμών της ενέργειας: είναι επίσης αποτέλεσμα επιχειρηματικών επιλογών. Το ΕΤΑ δεν μπορεί να το διορθώσει αυτό· μπορεί μόνο να αμβλύνει τις συνέπειες για τους εργαζόμενους.
Το βελγικό αίτημα κατατέθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2025· η Επιτροπή ολοκλήρωσε την αξιολόγησή της στις 2 Μαρτίου 2026. Στο μεταξύ, οι εργαζόμενοι περίμεναν. Το Κοινοβούλιο ζητά να «συντομευθεί το χρονικό διάστημα μεταξύ της υποβολής αίτησης παρέμβασης του ΕΤΑ και της απόφασης χρηματοδότησης». Είναι μια ομολογία: κάθε μήνας καθυστέρησης σημαίνει καταρτίσεις που δεν ξεκινούν και δεξιότητες που χάνονται. Η διοικητική απλούστευση δεν είναι πολυτέλεια, είναι προϋπόθεση για να φτάσει η βοήθεια εγκαίρως.
Το Κοινοβούλιο επιμένει επίσης στην ανάγκη «πολιτικών που ευνοούν τη βιομηχανική ανταγωνιστικότητα» και σε έναν «ανταγωνιστικό και ανθεκτικό ευρωπαϊκό χαλυβουργικό τομέα». Αλλά δεν λέει πώς θα επιτευχθεί αυτό. Η ενεργειακή μετάβαση αναφέρεται, χωρίς μνεία του κόστους που επιβάλλει στους βιομηχάνους. Ωστόσο, όσο η ευρωπαϊκή ενέργεια παραμένει ακριβότερη από αλλού, οι πτωχεύσεις θα συνεχίζονται, και το ΕΤΑ θα συνεχίζει να πληρώνει τα σπασμένα. Μια προσέγγιση βασισμένη στην επικουρικότητα και την αγορά θα είχε συνίσταται στην πρώτη ελάφρυνση των βαρών που πιέζουν τις επιχειρήσεις, αντί να χρηματοδοτούνται εκ των υστέρων οι αστοχίες τους.
Το ΕΤΑ είναι ένα επίδεσμο σε ξύλινο πόδι: ανακουφίζει τον πόνο, δεν αντικαθιστά το ακρωτηριασμένο μέλος.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εγκρίνει την καταβολή 2.033.869 ευρώ στο Βέλγιο για 507 πρώην εργαζόμενους της Liberty στη Λιέγη. Μια έκτακτη και νόμιμη βοήθεια, που δεν αντικαθιστά ούτε την ευθύνη της εταιρείας ούτε μια βιομηχανική πολιτική που να αξίζει το όνομά της.
Η πτώχευση της Liberty, που κηρύχθηκε στις 22 Απριλίου 2025, άφησε 507 εργαζόμενους στον δρόμο. Το ΕΤΑ επεμβαίνει για να χρηματοδοτήσει καταρτίσεις, συνοδευτική υποστήριξη και βοήθειες για τη δημιουργία επιχείρησης. Είναι ένα κοινωνικό αμορτισέρ, όχι βιομηχανική λύση. Τα ευρωπαϊκά χρήματα δεν θα επαναφέρουν τις γραμμές γαλβανισμού της Λιέγης, που είναι σταματημένες από τον Δεκέμβριο του 2021, ούτε θα αναστήσουν ένα οικονομικό μοντέλο που απέτυχε.
Το ίδιο το κείμενο το παραδέχεται μισόλογα: το Κοινοβούλιο «λυπάται που η παραγωγική δραστηριότητα δεν ξεκίνησε ξανά παρά την εξαγορά» και ανησυχεί «για τη χρηματοοικονομική βιωσιμότητα του οικονομικού μοντέλου και τη μη τήρηση των δεσμεύσεων σε θέματα επενδύσεων». Με άλλα λόγια, η πτώχευση δεν είναι μόνο καρπός της παγκοσμιοποίησης ή των τιμών της ενέργειας: είναι επίσης αποτέλεσμα επιχειρηματικών επιλογών. Το ΕΤΑ δεν μπορεί να το διορθώσει αυτό· μπορεί μόνο να αμβλύνει τις συνέπειες για τους εργαζόμενους.
Το βελγικό αίτημα κατατέθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2025· η Επιτροπή ολοκλήρωσε την αξιολόγησή της στις 2 Μαρτίου 2026. Στο μεταξύ, οι εργαζόμενοι περίμεναν. Το Κοινοβούλιο ζητά να «συντομευθεί το χρονικό διάστημα μεταξύ της υποβολής αίτησης παρέμβασης του ΕΤΑ και της απόφασης χρηματοδότησης». Είναι μια ομολογία: κάθε μήνας καθυστέρησης σημαίνει καταρτίσεις που δεν ξεκινούν και δεξιότητες που χάνονται. Η διοικητική απλούστευση δεν είναι πολυτέλεια, είναι προϋπόθεση για να φτάσει η βοήθεια εγκαίρως.
Το Κοινοβούλιο επιμένει επίσης στην ανάγκη «πολιτικών που ευνοούν τη βιομηχανική ανταγωνιστικότητα» και σε έναν «ανταγωνιστικό και ανθεκτικό ευρωπαϊκό χαλυβουργικό τομέα». Αλλά δεν λέει πώς θα επιτευχθεί αυτό. Η ενεργειακή μετάβαση αναφέρεται, χωρίς μνεία του κόστους που επιβάλλει στους βιομηχάνους. Ωστόσο, όσο η ευρωπαϊκή ενέργεια παραμένει ακριβότερη από αλλού, οι πτωχεύσεις θα συνεχίζονται, και το ΕΤΑ θα συνεχίζει να πληρώνει τα σπασμένα. Μια προσέγγιση βασισμένη στην επικουρικότητα και την αγορά θα είχε συνίσταται στην πρώτη ελάφρυνση των βαρών που πιέζουν τις επιχειρήσεις, αντί να χρηματοδοτούνται εκ των υστέρων οι αστοχίες τους.
Το ΕΤΑ είναι ένα επίδεσμο σε ξύλινο πόδι: ανακουφίζει τον πόνο, δεν αντικαθιστά το ακρωτηριασμένο μέλος.
